Die oorsprong van boeremusiek is soos 'n druiwerank met verstrengelde wortels en die ontwikkeling daarvan moet uit die geskiedenis en mites gedistilleer word. Die vroegste geskrifte bevat geen verwysing na die term "Boeremusiek" of "Boereorkes" nie. Dit is derhalwe nodig om te soek vir lydrade wat verwys na ligte, opgewekte, informele dansmusiek en nie formele of klassieke musiek nie.

Daarvoor moet ons die leidrade tot musiek, dans en sang gewoontes deur die geskiedenis volg om die aanvang van Boeremusiek te bepaal en hoe dit ontwikkel het.

Boeremusiek is hoofsaaklik Europees in oorsprong en dit is wanindruk dat dit na Suid-Afrike gebring is deur die vroeë setlaars. Meeste hiervan is redelik onlangs ingevoer maar het 'n unkieke geur ontwikkel en het hier in gebruik gebly lank nadat dit in die buiteland uit die mode gegaan het.

Wanneer 'n sekere dans in Europa of elders gewild geraak het was dit nie lank voor dit aan die Kaap bekend gestel is deur Militêre orkeste van die Britse ryk nie. Hierdie musikante het in hul vrye tyd by partytjies, troues en ander sosiale geleenthede opgetree. Daar was dansmeesters wat die nuutste danse aan die plaaslike bevolking geleer het en van daar het dit verder deur die land versprei.

Die musiek het 'n lokale geur en karakter in die proses verkry. 'n Groot volume van Boeremusiek is derhalwe deur lokale musikante gekomponeer en dit is steeds die geval vandag.

Bewys hiervan is musiekonderwysers wat plaaslike wysies opgeteken het. Die eerste persoon om dit te doen was Charles Etienne Boniface (1787-1853) wat in Februarie 1807 aan die Kaap aangekom het.

[Hierdie is 'n kort uitreksel uit die boek deur Wilhelm Shultz, "Die ontstaan en ontwikkeling van Boeremusiek"]